monsak_amsterdam_eigenaresse_margriet_meijer

Je lievelingstas voor elke dag

Al heel lang had ik een droom.

Wat ik het mooiste in de wereld vind is leer. Zacht, soepel leer, in precies de goede kleur. En daar dan een tas van. Dat is het allermooiste. 

En dan loop ik er zomaar tegenaan

Tegen de allermooiste kwaliteit leer. Een partij van een groot modehuis met een krasje erop.

Nu kan ik de tassen maken die ik altijd wilde maken.

Praktische, simpele tassen van prachtig soepel leer. Tassen die elk jaar mooier worden.

Mag ik er eentje voor je maken?

 

Wij verkopen onze tassen in ons atelier in Amsterdam-west. Daarnaast hebben wij een aantal verkooppunten in Amsterdam en hier buiten.

Lijkt het je leuk om mee te draaien in ons atelier/winkel in de vorm van een stage dan horen we graag van je. Zie ook onze stage pagina.

 

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• 

Vind je het leuk om uitgebreid te lezen hoe monsak is ontstaan? Lees hier het interview met Margriet (1986) het brein achter het merk.

Ze barst van de ideeën, die ze uitvoert ook. Maar er is één ding dat haar aandacht langer vasthoud dan al het andere: het ontwerpen en maken van pure, unieke leren tassen. op maat, in overleg met haar klanten, ver van massaproductie zonder ziel. 'Van die tassen die vacuüm opeengepakt in een doos zitten, met chinese letters erop. Kippenvel krijg ik daarvan.'

Het was het allermooiste dat haar moeder ooit voor haar maakte: een jasje voor haar heilige communie. Niet helemaal toevallig een leren jasje, vervaardigd uit allerlei verschillende stukjes leer, met een button, ook nog – we spreken immers medio jaren negentig. Bepaald niet hetzelfde als de witte jurkjes die de andere meisjes misschien wel droegen tijdens zo'n gelegenheid; misschien wel juist dáárom extra bijzonder. 'Al sluit ik niet uit dat ik destijds heb geroepen dat ik het verschrikkelijk vond. Maar nu is het mijn dierbaarste herinnering.'

Waarom ben jij uiteindelijk tassen gaan maken?
'Mijn moeder heeft haar eigen modevakschool opgericht, ze geeft naailes. En op een gegeven moment kocht ze een leermachine, waarmee je dus leer kon naaien. Vanaf dat moment heeft vooral dat apparaat mijn interesse – omdat ik leer fantastisch vind om mee te werken. Het moet in één keer goed: als je eenmaal iets aan elkaar hebt genaaid kun je het niet uithalen en overdoen, want dan zitten er gaatjes in het materiaal. En het is robuust, stoer. Als ik nu achter een gewone naaimachine zit, vind ik het vaak zo ielig, zo klein – het moet allemaal zo precies.'

'En tassen – ik weet niet, ik liep als klein meisje altijd al met tassen. Toen ik klein was maakten mijn ouders een keer een tasje voor me van een eierdoos, later eentje in de vorm van een kikker. Overal waar ik ging moest ik een tasje mee. Ik heb er nog talloze liggen op zolder – al draag ik nu natuurlijk alleen een monsaktas. Ik ben ook echt gehecht aan alle tassen die ik maak. Juist omdat ze allemaal uniek zijn.'

Je maakt tassen op bestelling, klanten kunnen zelf het leer uitkiezen. Het zijn heel persoonlijke producten. Wat is het mooiste verhaal dat je hebt meegekregen?
'Ik heb inmiddels zelfs twee vriendinnen over gehouden aan dit werk. Eén van hen woonde een tijd geleden nog in Den Haag, ze was daarheen verhuisd vanuit het buitenland, en eigenlijk vond ze het helemaal niks. Ze zei heel eerlijk: ik wil graag een mooie tas, want ik hoop dat als ik een leuke tas heb, ik mijn werk misschien ook wel leuker ga vinden. Dat mensen zoveel waarde leggen in iets wat ik maak, dat vind ik echt bijzonder, dat ik iets maak dat blijft. Een tas gebruik je elke dag, je stopt er je persoonlijke spullen in, vindt er soms verloren schatten in terug – ik vind het echt een eer dat ik iets mag maken waar mensen zo aan gehecht raken.'

Speelde je moeder een grote rol in de keuze voor dit werk?
'Uiteindelijk wel denk ik, al ben ik me pas echt gaan interesseren voor het naaien zelf toen ik een jaar of twaalf, dertien was. En ik kan lang niet zo goed patroontekenen als mijn moeder, maar ik snap wel hoe dingen in elkaar zitten. Daar kan ik dan vaak in mijn hoofd tijden mee bezig zijn – uitvogelen hoe iets in elkaar zit, dat is wel een inzicht dat ik heb.'

'Toen ik jonger was zag ik eens een plaatje van een nogal ingewikkelde wrap dress, gemaakt uit allerlei kleine delen. Mijn moeder en ik zaten uren te bedenken hoe dat patroon eruit zag, alle losse onderdelen uit te vogelen – dat vinden wij allebei heel leuk. En mijn vader is ook echt geen stilzitter, hij denkt heel erg in oplossingen. Al heb ik het ondernemende vooral van mijn moeder.'

'Een vriendin van me zei laatst tegen me: jij bent naturally curious, en dat klopt wel denk ik. Ik ben creatief; ik kan tijden hebben dat de ideeën maar blijven komen, dat ik in bed lig maar absoluut niet kan slapen omdat ik zoveel ideeën heb – dat is trouwens niet altijd heel handig. Gelukkig ben ik vrij praktisch ingesteld en voer ik er ook veel van uit.'

Waar haal jij je inspiratie vandaan?
'Ik maak dingen omdat ik er zelf behoefte aan heb. Ik ging bijvoorbeeld naar pitch, (een festival in het westerpark, Amsterdam), en ik had mijn outfit al bedacht, maar had er geen goed tasje bij. Dat maak ik dan zelf, en datzelfde ontwerp is nu een bestseller. Voor mijn werk had ik een goede laptoptas nodig, nu denk ik: een rugzak zou wel handig zijn.'

'Het komt heel concreet voort uit een behoefte – ik denk niet 'oh, dit seizoen ga ik heel veel met ronde vormen doen,' of iets dergelijks. Dat vind ik ook helemaal niet meer van nu. Ik vind één duidelijke stijl mooi, en die tassen verschillen onderling, daarin zit de variatie.'

monsak tassen atelier Amsterdam

Wat vind je dan van de trend om elk seizoen een andere designertas te hebben? Heb je daar ook tassen bij zitten die verschrikkelijk vindt?
'Nou, michael kors tassen vind ik oprecht niets. De naden zijn dichtgesmeerd met een gekleurde substantie, je moet bovendien maar aannemen dat het echt leer is, want het materiaal is zo dichtgestikt dat je het niet meer ziet. Dat vind ik geloof ik het moeilijkst aan dat soort tassen: dat echt leer verstopt wordt.

'Laatst stond ik met Monsak op een markt, en verderop was een andere tassenkraam. Ik liep er langs en zag tientallen dezelfde tassen, met daarachter grote dozen met chinese tekens erop, waar nóg eens tientallen vacuüm verpakte tassen in zaten. Ik kreeg daar echt kippenvel van, ik vind dat zo zielloos.'

Je ging naar de hogere textielschool in enschede. Waarom juist daar?
'Ik heb wel iets met mode, maar heel weinig met ontwerpers. Op de HKU, waar ik ook nog heb gekeken, was het allemaal heel abstract, werd je heel vrijgelaten, dat was niks voor mij. Amfi heb ik niet eens overwogen. Deze opleiding was praktisch, heel technisch. En nuchter, dat ben ik ook. Ik werk niet vanuit een concept, ik werk liever vanuit een praktische vraag. Dat past veel beter bij me.'

Maar ik heb altijd van alles gedaan: ik vind heel veel dingen leuk. Ik ben afgestudeerd in de richting technische textielkunde en management, in Enschede had ik zelfs nog een tijdje een high tea-service – waarbij ik scones en thee aan huis bracht. Eenmaal in Amsterdam bedacht ik eetcafé koelkast, waarbij de eerste tien mensen die op facebook reageerden, welkom waren in mijn huiskamerrestaurant. Maar uiteindelijk bleken dat allemaal tijdelijke projecten. Dit, deze tassen, houden mijn aandacht het langst vast.'

Waarom is dat?
'Omdat ik telkens weer een nieuwe stap kan zetten. Ik ben begonnen met simpelweg de tassen te maken, vorig jaar opende ik mijn webshop, nu heb ik stagiaires die me helpen met het in elkaar zetten. Ik probeer voor mezelf steeds een nieuw doel te bepalen, dat houdt het interessant. Dus dit jaar open ik misschien wel een studio. Ik hoop dat Monsak in verschillende winkels ligt, dat het nog beter gaat lopen – al gaat het al heel goed.'

En stel nou, over twee jaar heb je dat allemaal voor elkaar. Ben je dan tevreden, denk je?

Grijnst. 'Ha, nee. Dan verzin ik waarschijnlijk weer iets anders.'

Denkt even na: 'Maar dat is ook niet erg. Als je me vraagt: wat doe je over tien jaar, nou: geen idee. Maar misschien is juist dat wel heel typerend voor mij.'

CV Margriet meijer

Geboren: 1986, Woudenberg

Opgegroeid:Eenschede

Opleiding: Hogere textielschool de maere, Enschede

Werkte eerder voor: Protest, Chasin’, Studio Jux, de modeopleiding in Enschede

Beste les: 'Jezelf de vrijheid geven om fouten te maken, hiervan leren en het de volgende keer beter doen'.

Boek op het nachtkastje: The ONE thing van Gary Keller. Heel erg inspirerend.

Beste nummer ooit: Ai, dat vind ik heel erg lasting, maar ik vind nightfall van kavinsky (soundtrack drive) erg goed.

Laatste keer gelachen: Met een vriendin die mijn overschot aan kleren ging passen. véél te groot voor haar.

Laatste keer gedanst: in het Skate cafe in Amsterdam-Noord.

Drankje: Vlierbloesem limo met een schijfje limoen, en soms een scheutje alcoholica

Leuke winkel: Merci in parijs

Mottoa calm sea never made a skilled sailor.’ '“Stay out of the passenger seat and always choose the driver’s side.”

-----------------------------------------------------------------------------------------

Margriet meijer (1986), the brain behind bag label monsak, is always bursting with new ideas – and one thing captivates her more than anything else: designing and crafting unique leather bags. Customised and often in consultation with the customer, her creations are a far cry from soulless mass production. ‘Those bags, vacuum wrapped, crammed in a box, chinese characters stamped on them. They make my skin crawl’, she says as she shutters at the thought.

Why did you end up making bags?

‘My mom runs her own tailoring school where she teaches sewing and pattern drafting. She eventually bought a machine specifically for sewing leather. From that moment on, i’ve been fascinated by that machine. I just love working with leather. It’s a challenge – everything has to go according to plan on the first try. Once you’ve sewn something, you can’t just remove the stitches and try again as the material will be visibly pierced. It’s also robust, tough. When I sit behind an ordinary sewing machine now it feels so frail and small, your work has to be so precise.’

‘And bags – I don’t know. I’ve always loved bags and purses, even as a little girl. My parents made some unusual bags for me back in the day, including a purse out of an egg carton and a frog-shaped bag. I insisted on taking the frog with me wherever I went. I still have countless bags in my attic – which is where they’ll stay since I obviously only use monsak bags now. I’ve really become attached to the bags i make, they’re all so unique.’

monsak tassen atelier Amsterdam

You make bags to order. Your customers can even choose the leather themselves, so the bags are very personal. What is the best story you’ve heard so far?

‘I’ve even gained two friends thanks to my bags. One of them lived in the hague for a while. She had moved there from abroad and didn’t really like it that much. She was very honest: 'I want a pretty bag, ‘cause i’m hoping that having a bag I really like will help me like my job better.” It’s really special to have other people value something I’ve made so much – and for that to be a lasting thing, too. You know, you use a bag every day. Put your personal belongings in it, sometimes recover lost treasures. It’s truly an honour to make something people get so attached to.’

Did your mom play a big part in your choice of profession?

‘I guess so, in the end. Even though I only became interested in sewing when I was about 12 or 13. I can’t draft patterns nearly as well as my mom can, but I do understand how things are put together. That can keep me occupied for hours, figuring out how something is constructed. I have a good grasp of that. Once I saw a picture of this rather complicated wrap dress, made of all these small parts. My mom and I spent hours coming up with what the pattern might look like, figuring out which elements would be needed and such. We both love that. My dad can’t sit still either. He tends to think in terms of solutions. I definitely inherited the entrepreneurial genes from my mom though.’

‘A friend of mine once told me I was “naturally curious”. I think she might be right. I’m creative and sometimes the ideas just keep coming. I’ll be mulling them over in bed, which isn’t always very convenient. Fortunately, I'm usually able to put them into practice.’ 

monsak atelier Amsterdam

What is your source of inspiration?

‘I make things I need myself. For instance, the other day I went to pitch (a festival in Amsterdam’s westerpark) and I’d already decided on an outfit, but I didn’t have a matching purse – so I made one. That very same design is now a bestseller. And you know, for work I needed a good laptop bag. But now I’m thinking that a backpack would also be handy…’ 

‘It’s all based on needs. I don’t think, “let’s do a lot of round shapes this season”, or something like that. That’s an old-fashioned way of approaching design. I just like some particular style and then end up using a lot of variations of that style in my bags.’

monsak tassen atelier Amsterdam

What’s your opinion on the trend of having a different ‘designer bag’ each season? Are there any of those you hate?

‘Well, I seriously dislike micheal kors’ bags. The seams are all covered in some kind of coloured substance, so you just have to trust that the material is actually leather. It’s been so heavily processed that you can’t even see if it’s real or fake. I guess that’s the worst thing about bags like that, that they try to hide the qualities that make leather so authentic.’ 

You were trained at a textile college in Enschede. Why there?

‘I have a thing for fashion, but not for designers. At the HKU, which I also considered, everything was very abstract and students were given a lot of freedom. That didn’t really suit me. I didn’t even think about the Amfi. The education I chose was very practical and technical. And down-to-earth, which I am too. The starting point of my work is a practical demand, not a concept. That suits me much better.’

‘I’ve always done a lot of different stuff; there are so many things I like. I graduated with a degree in technical textile engineering & management. I had my own high tea service for a while in Enschede, I home-delivered scones and tea. Once I got to Amsterdam, I came up with eetcafé koelkast (‘café refrigerator’), where I welcomed the first 10 people to respond on facebook to come dine in my living room restaurant. But those all ended up being temporary projects. This, my bags, has kept me occupied the longest.’ 

Why?

‘Because I’ve been able to keep moving forward. I just went for it: started making bags, opened a webshop last year, and now i even have a group of interns helping me put the bags together. I try to keep setting new goals, which helps keep it interesting. I might move to a bigger studio this year… I hope you’ll be able to find Monsak in a lot of different shops and that business will keep getting better and better – even though it’s already good.’

monsak tassen atelier Amsterdam

What if, say two years from now, you’ve succeeded in accomplishing all of that? Do you think you’ll be satisfied?

‘Ha, no. Then i’ll probably come up with something else. But that’s okay. If you were to ask me “what will you be doing ten years from now?” I guess I’d have to say, “I don’t know”. But perhaps that’s just part of what makes me who I am.’ 

cv margriet meijer

born: 1986, woudenberg

raised: enschede

education: hogere textielschool de maere, Enschede

used to work for: protest, chasin’, studio jux

also works for: saxion college, enschede

best lesson: ‘Never try to act cooler than you are and always be honest. Especially as an entrepreneur. I always want my customers to feel good about Monsak and I never argue with them. If there’s something they’re unhappy about, I just do my best to fix it. That’s ultimately what’s most important to me: that, at the end of the day, my customers go home smiling.’

reading at the moment: ‘The ONE thing by Garry Keller.

best song ever: ‘That’s a tough one. nightfall by kavinsky (on the drive soundtrack) is really good.’

last laugh: ‘With a friend who came over to score some of my old clothes, which turned out to be way too big for her.’

 

drink: ‘elderflower lemonade with a slice of lime, and sometimes a splash of spirits.’

shop: ‘merci in Paris.’

motto: ‘a calm sea never made a skilled sailor.’ '“Stay out of the passenger seat and always choose the driver’s side.”

monsak tassen atelier Amsterdam
 monsak tassen atelier Amsterdam
Bewaren

Over

monsak_amsterdam_eigenaresse_margriet_meijer

Je lievelingstas voor elke dag

Al heel lang had ik een droom.

Wat ik het mooiste in de wereld vind is leer. Zacht, soepel leer, in precies de goede kleur. En daar dan een tas van. Dat is het allermooiste. 

En dan loop ik er zomaar tegenaan

Tegen de allermooiste kwaliteit leer. Een partij van een groot modehuis met een krasje erop.

Nu kan ik de tassen maken die ik altijd wilde maken.

Praktische, simpele tassen van prachtig soepel leer. Tassen die elk jaar mooier worden.

Mag ik er eentje voor je maken?

 

Wij verkopen onze tassen in ons atelier in Amsterdam-west. Daarnaast hebben wij een aantal verkooppunten in Amsterdam en hier buiten.

Lijkt het je leuk om mee te draaien in ons atelier/winkel in de vorm van een stage dan horen we graag van je. Zie ook onze stage pagina.

 

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• 

Vind je het leuk om uitgebreid te lezen hoe monsak is ontstaan? Lees hier het interview met Margriet (1986) het brein achter het merk.

Ze barst van de ideeën, die ze uitvoert ook. Maar er is één ding dat haar aandacht langer vasthoud dan al het andere: het ontwerpen en maken van pure, unieke leren tassen. op maat, in overleg met haar klanten, ver van massaproductie zonder ziel. 'Van die tassen die vacuüm opeengepakt in een doos zitten, met chinese letters erop. Kippenvel krijg ik daarvan.'

Het was het allermooiste dat haar moeder ooit voor haar maakte: een jasje voor haar heilige communie. Niet helemaal toevallig een leren jasje, vervaardigd uit allerlei verschillende stukjes leer, met een button, ook nog – we spreken immers medio jaren negentig. Bepaald niet hetzelfde als de witte jurkjes die de andere meisjes misschien wel droegen tijdens zo'n gelegenheid; misschien wel juist dáárom extra bijzonder. 'Al sluit ik niet uit dat ik destijds heb geroepen dat ik het verschrikkelijk vond. Maar nu is het mijn dierbaarste herinnering.'

Waarom ben jij uiteindelijk tassen gaan maken?
'Mijn moeder heeft haar eigen modevakschool opgericht, ze geeft naailes. En op een gegeven moment kocht ze een leermachine, waarmee je dus leer kon naaien. Vanaf dat moment heeft vooral dat apparaat mijn interesse – omdat ik leer fantastisch vind om mee te werken. Het moet in één keer goed: als je eenmaal iets aan elkaar hebt genaaid kun je het niet uithalen en overdoen, want dan zitten er gaatjes in het materiaal. En het is robuust, stoer. Als ik nu achter een gewone naaimachine zit, vind ik het vaak zo ielig, zo klein – het moet allemaal zo precies.'

'En tassen – ik weet niet, ik liep als klein meisje altijd al met tassen. Toen ik klein was maakten mijn ouders een keer een tasje voor me van een eierdoos, later eentje in de vorm van een kikker. Overal waar ik ging moest ik een tasje mee. Ik heb er nog talloze liggen op zolder – al draag ik nu natuurlijk alleen een monsaktas. Ik ben ook echt gehecht aan alle tassen die ik maak. Juist omdat ze allemaal uniek zijn.'

Je maakt tassen op bestelling, klanten kunnen zelf het leer uitkiezen. Het zijn heel persoonlijke producten. Wat is het mooiste verhaal dat je hebt meegekregen?
'Ik heb inmiddels zelfs twee vriendinnen over gehouden aan dit werk. Eén van hen woonde een tijd geleden nog in Den Haag, ze was daarheen verhuisd vanuit het buitenland, en eigenlijk vond ze het helemaal niks. Ze zei heel eerlijk: ik wil graag een mooie tas, want ik hoop dat als ik een leuke tas heb, ik mijn werk misschien ook wel leuker ga vinden. Dat mensen zoveel waarde leggen in iets wat ik maak, dat vind ik echt bijzonder, dat ik iets maak dat blijft. Een tas gebruik je elke dag, je stopt er je persoonlijke spullen in, vindt er soms verloren schatten in terug – ik vind het echt een eer dat ik iets mag maken waar mensen zo aan gehecht raken.'

Speelde je moeder een grote rol in de keuze voor dit werk?
'Uiteindelijk wel denk ik, al ben ik me pas echt gaan interesseren voor het naaien zelf toen ik een jaar of twaalf, dertien was. En ik kan lang niet zo goed patroontekenen als mijn moeder, maar ik snap wel hoe dingen in elkaar zitten. Daar kan ik dan vaak in mijn hoofd tijden mee bezig zijn – uitvogelen hoe iets in elkaar zit, dat is wel een inzicht dat ik heb.'

'Toen ik jonger was zag ik eens een plaatje van een nogal ingewikkelde wrap dress, gemaakt uit allerlei kleine delen. Mijn moeder en ik zaten uren te bedenken hoe dat patroon eruit zag, alle losse onderdelen uit te vogelen – dat vinden wij allebei heel leuk. En mijn vader is ook echt geen stilzitter, hij denkt heel erg in oplossingen. Al heb ik het ondernemende vooral van mijn moeder.'

'Een vriendin van me zei laatst tegen me: jij bent naturally curious, en dat klopt wel denk ik. Ik ben creatief; ik kan tijden hebben dat de ideeën maar blijven komen, dat ik in bed lig maar absoluut niet kan slapen omdat ik zoveel ideeën heb – dat is trouwens niet altijd heel handig. Gelukkig ben ik vrij praktisch ingesteld en voer ik er ook veel van uit.'

Waar haal jij je inspiratie vandaan?
'Ik maak dingen omdat ik er zelf behoefte aan heb. Ik ging bijvoorbeeld naar pitch, (een festival in het westerpark, Amsterdam), en ik had mijn outfit al bedacht, maar had er geen goed tasje bij. Dat maak ik dan zelf, en datzelfde ontwerp is nu een bestseller. Voor mijn werk had ik een goede laptoptas nodig, nu denk ik: een rugzak zou wel handig zijn.'

'Het komt heel concreet voort uit een behoefte – ik denk niet 'oh, dit seizoen ga ik heel veel met ronde vormen doen,' of iets dergelijks. Dat vind ik ook helemaal niet meer van nu. Ik vind één duidelijke stijl mooi, en die tassen verschillen onderling, daarin zit de variatie.'

monsak tassen atelier Amsterdam

Wat vind je dan van de trend om elk seizoen een andere designertas te hebben? Heb je daar ook tassen bij zitten die verschrikkelijk vindt?
'Nou, michael kors tassen vind ik oprecht niets. De naden zijn dichtgesmeerd met een gekleurde substantie, je moet bovendien maar aannemen dat het echt leer is, want het materiaal is zo dichtgestikt dat je het niet meer ziet. Dat vind ik geloof ik het moeilijkst aan dat soort tassen: dat echt leer verstopt wordt.

'Laatst stond ik met Monsak op een markt, en verderop was een andere tassenkraam. Ik liep er langs en zag tientallen dezelfde tassen, met daarachter grote dozen met chinese tekens erop, waar nóg eens tientallen vacuüm verpakte tassen in zaten. Ik kreeg daar echt kippenvel van, ik vind dat zo zielloos.'

Je ging naar de hogere textielschool in enschede. Waarom juist daar?
'Ik heb wel iets met mode, maar heel weinig met ontwerpers. Op de HKU, waar ik ook nog heb gekeken, was het allemaal heel abstract, werd je heel vrijgelaten, dat was niks voor mij. Amfi heb ik niet eens overwogen. Deze opleiding was praktisch, heel technisch. En nuchter, dat ben ik ook. Ik werk niet vanuit een concept, ik werk liever vanuit een praktische vraag. Dat past veel beter bij me.'

Maar ik heb altijd van alles gedaan: ik vind heel veel dingen leuk. Ik ben afgestudeerd in de richting technische textielkunde en management, in Enschede had ik zelfs nog een tijdje een high tea-service – waarbij ik scones en thee aan huis bracht. Eenmaal in Amsterdam bedacht ik eetcafé koelkast, waarbij de eerste tien mensen die op facebook reageerden, welkom waren in mijn huiskamerrestaurant. Maar uiteindelijk bleken dat allemaal tijdelijke projecten. Dit, deze tassen, houden mijn aandacht het langst vast.'

Waarom is dat?
'Omdat ik telkens weer een nieuwe stap kan zetten. Ik ben begonnen met simpelweg de tassen te maken, vorig jaar opende ik mijn webshop, nu heb ik stagiaires die me helpen met het in elkaar zetten. Ik probeer voor mezelf steeds een nieuw doel te bepalen, dat houdt het interessant. Dus dit jaar open ik misschien wel een studio. Ik hoop dat Monsak in verschillende winkels ligt, dat het nog beter gaat lopen – al gaat het al heel goed.'

En stel nou, over twee jaar heb je dat allemaal voor elkaar. Ben je dan tevreden, denk je?

Grijnst. 'Ha, nee. Dan verzin ik waarschijnlijk weer iets anders.'

Denkt even na: 'Maar dat is ook niet erg. Als je me vraagt: wat doe je over tien jaar, nou: geen idee. Maar misschien is juist dat wel heel typerend voor mij.'

CV Margriet meijer

Geboren: 1986, Woudenberg

Opgegroeid:Eenschede

Opleiding: Hogere textielschool de maere, Enschede

Werkte eerder voor: Protest, Chasin’, Studio Jux, de modeopleiding in Enschede

Beste les: 'Jezelf de vrijheid geven om fouten te maken, hiervan leren en het de volgende keer beter doen'.

Boek op het nachtkastje: The ONE thing van Gary Keller. Heel erg inspirerend.

Beste nummer ooit: Ai, dat vind ik heel erg lasting, maar ik vind nightfall van kavinsky (soundtrack drive) erg goed.

Laatste keer gelachen: Met een vriendin die mijn overschot aan kleren ging passen. véél te groot voor haar.

Laatste keer gedanst: in het Skate cafe in Amsterdam-Noord.

Drankje: Vlierbloesem limo met een schijfje limoen, en soms een scheutje alcoholica

Leuke winkel: Merci in parijs

Mottoa calm sea never made a skilled sailor.’ '“Stay out of the passenger seat and always choose the driver’s side.”

-----------------------------------------------------------------------------------------

Margriet meijer (1986), the brain behind bag label monsak, is always bursting with new ideas – and one thing captivates her more than anything else: designing and crafting unique leather bags. Customised and often in consultation with the customer, her creations are a far cry from soulless mass production. ‘Those bags, vacuum wrapped, crammed in a box, chinese characters stamped on them. They make my skin crawl’, she says as she shutters at the thought.

Why did you end up making bags?

‘My mom runs her own tailoring school where she teaches sewing and pattern drafting. She eventually bought a machine specifically for sewing leather. From that moment on, i’ve been fascinated by that machine. I just love working with leather. It’s a challenge – everything has to go according to plan on the first try. Once you’ve sewn something, you can’t just remove the stitches and try again as the material will be visibly pierced. It’s also robust, tough. When I sit behind an ordinary sewing machine now it feels so frail and small, your work has to be so precise.’

‘And bags – I don’t know. I’ve always loved bags and purses, even as a little girl. My parents made some unusual bags for me back in the day, including a purse out of an egg carton and a frog-shaped bag. I insisted on taking the frog with me wherever I went. I still have countless bags in my attic – which is where they’ll stay since I obviously only use monsak bags now. I’ve really become attached to the bags i make, they’re all so unique.’

monsak tassen atelier Amsterdam

You make bags to order. Your customers can even choose the leather themselves, so the bags are very personal. What is the best story you’ve heard so far?

‘I’ve even gained two friends thanks to my bags. One of them lived in the hague for a while. She had moved there from abroad and didn’t really like it that much. She was very honest: 'I want a pretty bag, ‘cause i’m hoping that having a bag I really like will help me like my job better.” It’s really special to have other people value something I’ve made so much – and for that to be a lasting thing, too. You know, you use a bag every day. Put your personal belongings in it, sometimes recover lost treasures. It’s truly an honour to make something people get so attached to.’

Did your mom play a big part in your choice of profession?

‘I guess so, in the end. Even though I only became interested in sewing when I was about 12 or 13. I can’t draft patterns nearly as well as my mom can, but I do understand how things are put together. That can keep me occupied for hours, figuring out how something is constructed. I have a good grasp of that. Once I saw a picture of this rather complicated wrap dress, made of all these small parts. My mom and I spent hours coming up with what the pattern might look like, figuring out which elements would be needed and such. We both love that. My dad can’t sit still either. He tends to think in terms of solutions. I definitely inherited the entrepreneurial genes from my mom though.’

‘A friend of mine once told me I was “naturally curious”. I think she might be right. I’m creative and sometimes the ideas just keep coming. I’ll be mulling them over in bed, which isn’t always very convenient. Fortunately, I'm usually able to put them into practice.’ 

monsak atelier Amsterdam

What is your source of inspiration?

‘I make things I need myself. For instance, the other day I went to pitch (a festival in Amsterdam’s westerpark) and I’d already decided on an outfit, but I didn’t have a matching purse – so I made one. That very same design is now a bestseller. And you know, for work I needed a good laptop bag. But now I’m thinking that a backpack would also be handy…’ 

‘It’s all based on needs. I don’t think, “let’s do a lot of round shapes this season”, or something like that. That’s an old-fashioned way of approaching design. I just like some particular style and then end up using a lot of variations of that style in my bags.’

monsak tassen atelier Amsterdam

What’s your opinion on the trend of having a different ‘designer bag’ each season? Are there any of those you hate?

‘Well, I seriously dislike micheal kors’ bags. The seams are all covered in some kind of coloured substance, so you just have to trust that the material is actually leather. It’s been so heavily processed that you can’t even see if it’s real or fake. I guess that’s the worst thing about bags like that, that they try to hide the qualities that make leather so authentic.’ 

You were trained at a textile college in Enschede. Why there?

‘I have a thing for fashion, but not for designers. At the HKU, which I also considered, everything was very abstract and students were given a lot of freedom. That didn’t really suit me. I didn’t even think about the Amfi. The education I chose was very practical and technical. And down-to-earth, which I am too. The starting point of my work is a practical demand, not a concept. That suits me much better.’

‘I’ve always done a lot of different stuff; there are so many things I like. I graduated with a degree in technical textile engineering & management. I had my own high tea service for a while in Enschede, I home-delivered scones and tea. Once I got to Amsterdam, I came up with eetcafé koelkast (‘café refrigerator’), where I welcomed the first 10 people to respond on facebook to come dine in my living room restaurant. But those all ended up being temporary projects. This, my bags, has kept me occupied the longest.’ 

Why?

‘Because I’ve been able to keep moving forward. I just went for it: started making bags, opened a webshop last year, and now i even have a group of interns helping me put the bags together. I try to keep setting new goals, which helps keep it interesting. I might move to a bigger studio this year… I hope you’ll be able to find Monsak in a lot of different shops and that business will keep getting better and better – even though it’s already good.’

monsak tassen atelier Amsterdam

What if, say two years from now, you’ve succeeded in accomplishing all of that? Do you think you’ll be satisfied?

‘Ha, no. Then i’ll probably come up with something else. But that’s okay. If you were to ask me “what will you be doing ten years from now?” I guess I’d have to say, “I don’t know”. But perhaps that’s just part of what makes me who I am.’ 

cv margriet meijer

born: 1986, woudenberg

raised: enschede

education: hogere textielschool de maere, Enschede

used to work for: protest, chasin’, studio jux

also works for: saxion college, enschede

best lesson: ‘Never try to act cooler than you are and always be honest. Especially as an entrepreneur. I always want my customers to feel good about Monsak and I never argue with them. If there’s something they’re unhappy about, I just do my best to fix it. That’s ultimately what’s most important to me: that, at the end of the day, my customers go home smiling.’

reading at the moment: ‘The ONE thing by Garry Keller.

best song ever: ‘That’s a tough one. nightfall by kavinsky (on the drive soundtrack) is really good.’

last laugh: ‘With a friend who came over to score some of my old clothes, which turned out to be way too big for her.’

 

drink: ‘elderflower lemonade with a slice of lime, and sometimes a splash of spirits.’

shop: ‘merci in Paris.’

motto: ‘a calm sea never made a skilled sailor.’ '“Stay out of the passenger seat and always choose the driver’s side.”

monsak tassen atelier Amsterdam
 monsak tassen atelier Amsterdam
Bewaren